Tussen oude boerderijen en zwarte pompen
– op nieuwe Veenlandpaden, reizend over de Oostersebosroute
– op nieuwe Veenlandpaden, reizend over de Oostersebosroute
Een vrijdagmiddag in augustus. Eindelijk zonneschijn, na weken van grijze luchten en veel regen. Voor ons het perfecte excuus om het werk even achter ons te laten en spontaan onze wandelschoenen aan te trekken.
Ons doel:sterven Oostersebosroute in Schoonebeek, een van de nieuwe Heidepaden of Veenland paden, aan de Nederlandse kant van natuurpark Bourtanger Moor - Veenland. Met zo'n acht kilometer is dit de ideale route voor na het werk.
De route belooft een reis door de geschiedenis van dit Hollandse stadje, en dat ervaren we al na een paar honderd meter: we lopen over historische wegen langs oude boerderijen met knoestige bomen en prachtige tuinen, en af en toe komen we paarden- en veeweiden tegen. We waren vooral gecharmeerd van het kleine kioskje met zelfbediening, waar we meteen een zakje pruimen pakten, waar we tijdens de wandeling van genoten.
Een paar meter verderop komen we een charmante zeldzaamheid tegen: een "kabouterpad". Een klein, privé aangelegd paadje langs de weg, omzoomd met talloze kabouterfiguren in alle soorten en maten. Een korte omweg die een glimlach op ons gezicht tovert terwijl we erover lopen.
We brengen onze lunchpauze door op een van de oude boerderijen: Terras de BoomgaardEen buitenkeuken in een oud koetshuis biedt zelfbediening – koffie, thee, soep, koude dranken en natuurlijk de typisch Nederlandse stroopwafels. De sfeer is zo ontspannen dat we langer blijven dan gepland.
In het tweede deel van de rondleiding verandert het landschap. Tussen de bomen en weilanden komen plotseling pompen en pijpleidingen in beeld: oliewinning, die al decennialang deel uitmaakt van het dagelijks leven in Schoonebeek. Informatiepanelen geven uitleg over de techniek en geschiedenis: de productie begon hier al in 1943. Na een pauze werd het olieveld in 2011 weer opgestart. De zware olie wordt via pijpleidingen naar de raffinaderij in Emsland getransporteerd – een hoofdstuk dat de stad aanzienlijke welvaart heeft gebracht.
Hoewel wij persoonlijk de voorkeur geven aan het landelijke en idyllische eerste deel, omdat we een zwak hebben voor historische boerderijen, is dit deel van de route een mooie afsluiting van de reis door de tijd in het stadje.
Na ongeveer 8,3 kilometer ronden we de rondwandeling af in het centrum. Een bezoek aan het streekmuseum is uitgesloten – het sluit om 17 uur. Maar dat doet niets af aan de algehele indruk.
Onze conclusie: De Oostersebosroute is niet lang of spectaculair, maar wel een zeer afwisselende tocht, ideaal voor een spontaan middagje uit. Wie houdt van oude boerderijen, historische stadscentra wil verkennen of gewoon een bezoekje wil brengen aan onze Hollandse buren, komt hier zeker aan zijn trekken. En wie onderweg even stopt bij Terrasse de Boomgaard, heeft praktisch al gewonnen.
Ons doel:sterven Oostersebosroute in Schoonebeek, een van de nieuwe Heidepaden of Veenland paden, aan de Nederlandse kant van natuurpark Bourtanger Moor - Veenland. Met zo'n acht kilometer is dit de ideale route voor na het werk.
De route belooft een reis door de geschiedenis van dit Hollandse stadje, en dat ervaren we al na een paar honderd meter: we lopen over historische wegen langs oude boerderijen met knoestige bomen en prachtige tuinen, en af en toe komen we paarden- en veeweiden tegen. We waren vooral gecharmeerd van het kleine kioskje met zelfbediening, waar we meteen een zakje pruimen pakten, waar we tijdens de wandeling van genoten.
Een paar meter verderop komen we een charmante zeldzaamheid tegen: een "kabouterpad". Een klein, privé aangelegd paadje langs de weg, omzoomd met talloze kabouterfiguren in alle soorten en maten. Een korte omweg die een glimlach op ons gezicht tovert terwijl we erover lopen.
We brengen onze lunchpauze door op een van de oude boerderijen: Terras de BoomgaardEen buitenkeuken in een oud koetshuis biedt zelfbediening – koffie, thee, soep, koude dranken en natuurlijk de typisch Nederlandse stroopwafels. De sfeer is zo ontspannen dat we langer blijven dan gepland.
In het tweede deel van de rondleiding verandert het landschap. Tussen de bomen en weilanden komen plotseling pompen en pijpleidingen in beeld: oliewinning, die al decennialang deel uitmaakt van het dagelijks leven in Schoonebeek. Informatiepanelen geven uitleg over de techniek en geschiedenis: de productie begon hier al in 1943. Na een pauze werd het olieveld in 2011 weer opgestart. De zware olie wordt via pijpleidingen naar de raffinaderij in Emsland getransporteerd – een hoofdstuk dat de stad aanzienlijke welvaart heeft gebracht.
Hoewel wij persoonlijk de voorkeur geven aan het landelijke en idyllische eerste deel, omdat we een zwak hebben voor historische boerderijen, is dit deel van de route een mooie afsluiting van de reis door de tijd in het stadje.
Na ongeveer 8,3 kilometer ronden we de rondwandeling af in het centrum. Een bezoek aan het streekmuseum is uitgesloten – het sluit om 17 uur. Maar dat doet niets af aan de algehele indruk.
Onze conclusie: De Oostersebosroute is niet lang of spectaculair, maar wel een zeer afwisselende tocht, ideaal voor een spontaan middagje uit. Wie houdt van oude boerderijen, historische stadscentra wil verkennen of gewoon een bezoekje wil brengen aan onze Hollandse buren, komt hier zeker aan zijn trekken. En wie onderweg even stopt bij Terrasse de Boomgaard, heeft praktisch al gewonnen.
