GES022 - vliegende diamanten

Nieuwsgierig? Klik op het koptelefoonpictogram 🎧 en luister naar onze audiodescriptie!


IK ZIE: "Het eindpunt van een wandelpad en de overgang naar de parkeerplaats bij het Geestmoorplatform: vanaf hier zijn heidelibellen gemakkelijk te observeren. Op weg van het Emslandse Heidemuseum naar het platform strekt het uitzicht zich uit over de heideherstelgebieden van het beschermde gebied.

 
 

Moeraslibellen en geestmoor

Aan beide zijden van de snelweg strekt zich het 260 hectare grote natuurgebied Geestmoor uit, van het Emslandse Moormuseum tot aan het Dalum-Wietmarscher Moor in het zuiden. Een groot deel ervan werd in het kader van het Emslandplan industrieel ontgonnen en tot landbouwgrond verwerkt. Sommige hoogveengebieden zijn bewaard gebleven of worden weer in hun oorspronkelijke staat hersteld.
 
Voor wandelaars is het bijzonder dat hier verschillende, bijna natuurlijke biotopen naast elkaar bestaan: voorbij de snelweg zijn enkele hoogveenweiden met kleine, verkavelde structuren bewaard gebleven. Het centrale gebied wordt ingenomen door opnieuw bevochtigde gebieden en met name het hoogveengebied in het zuiden heeft een zogenaamde ‘gezonde huid’. Dat wil zeggen dat er nooit een turflaag is aangebracht en dat de witte veenlagen nog bewaard zijn gebleven. Dit vertegenwoordigt een zeer positief potentieel voor de regeneratie van de bevolking van het gebied.
 
Vanaf de parkeerplaats loopt er een smal pad naar het uitkijkplatform, dat een fantastisch uitzicht biedt over dit waardevolle leefgebied. Bovendien geeft een informatiebord van het Emslandse Heidemuseum uitleg over het historische gebruik van het heideveld. Vanaf de parkeerplaats, die aan de weg ligt (let op het verkeer), kunnen natuurliefhebbers nog een bijzonderheid bewonderen: het hoogveenprofiel bij de ingang van het Emslandse Moormuseum visualiseert de ontwikkeling van de veenlagen in het Bourtanger Moor. Het winningspunt ligt aan de weg – als landschapselement of zogenaamd geotoop, de geschiedenis van de aarde verklaart het. Alle stadia van heideontwikkeling zijn duidelijk zichtbaar.
 
Tijdens een wandeling door het beschermde gebied kunnen geïnteresseerde bezoekers kennismaken met de vele typische heidebewoners die zijn teruggekeerd naar de bijna natuurlijke hoogveengebieden en de opnieuw natte gebieden. Naast de heikikker komen er nog andere watergebonden heidedieren voor: bijvoorbeeld de typische heilibellen vinden hier gunstige omstandigheden om eieren te leggen. Bij het in kaart brengen van het natuurpark konden zeldzame soorten worden gevonden, zoals verschillende soorten juffers (Leucorrhinia spec.). De mannetjes hebben rode banden op hun zwarte achterlijf en opvallend witte gezichten. Op warme, zonnige dagen vliegen ze over de heidegebieden van het Geestmoor. De kleine juffer (Leucorrhinia dubia) kan in grote aantallen verschijnen in de vroege zomer. Op warme dagen zit de grote juffer (Leukorrhinia pectoralis) graag op de witte vruchttrossen van het wollegras, omdat deze extra warmte van de zon weerkaatsen. Ze zit ook graag op de witte of lichtgekleurde kleding van menselijke bezoekers. Een mooie gelegenheid om de dieren in alle rust en van dichtbij te observeren.