TWI047 - De Steen der Wijzen (Audiostation)
Aardolie is in zekere zin de "steen der wijzen". Je kent de term misschien wel uit de Harry Potter-boeken, waar het symbool staat voor eeuwig leven. Maar dat is niet waar het echt om gaat. Een oude bron beschrijft het als volgt: "Deze steen die geen steen is, dit veelzijdige ding zonder vorm, dit onbekende ding dat iedereen kent." En nu komen we een stuk dichter bij de waarheid!
Aardolie is een uiterst waardevolle grondstof waarvan de substantie op talloze manieren kan worden verwerkt. Benzine, stookolie en smeermiddelen zijn de eerste dingen die in ons opkomen. Bovendien is aardolie de basis voor veel chemische producten, waaronder farmaceutische producten. En natuurlijk vormt aardolie de basis voor kunststoffen, het meest gebruikte materiaal van onze tijd. In dit opzicht lijkt olie, ondanks zijn veelzijdigheid, ons heel vertrouwd. Maar we weten meestal maar weinig over de oorsprong ervan.
We weten wellicht dat er grote oliereserves zijn in de VS of in Arabië. Maar dat we hier ook olie in de grond hebben, is grotendeels onbekend. Toegegeven, de oliereserves van de regio Emsland zijn nauwelijks te vergelijken met die in Texas, maar ze zijn zeker niet onbeduidend: ze zijn immers de meest productieve op het hele Duitse vasteland! De vraag is echter: hoe zijn ze daar terechtgekomen?
De gesteentelagen onder onze voeten vertellen een verhaal dat miljoenen jaren teruggaat. Grote delen van wat nu Noord-Duitsland is, lagen ooit onder water in een oerzee. Kleine organismen, plankton genaamd, leefden erin. Zodra ze stierven, zonken ze naar de diepte. Gedurende honderdduizenden jaren hoopte dit materiaal zich daar op. Bij gebrek aan zuurstof ontleedde het niet, maar transformeerde het in de loop der tijd in olieachtige koolwaterstofverbindingen. Lang nadat de oerzee, op de bodem waarvan ze waren gevormd, was verdwenen, sijpelden deze verbindingen in zandsteenlagen die ooit een strand waren waar dinosaurussen rondzwierven. Ondoordringbare kleilagen erboven blokkeerden verdere opstijging, waardoor onze oliereserves diep onder de grond begraven blijven.
Na veelbelovende eerste ontdekkingen werd de zoektocht naar olie in de regio Emsland begin jaren veertig geïntensiveerd. Op een diepte van 1500 meter werd olie aangetroffen. De industriële productie is sinds 1949 van start gegaan, waardoor de afhankelijkheid van Duitse olie-import sindsdien is afgenomen.
Zoals alle magie heeft ook onze Steen der Wijzen een duistere kant. Alle olievoorraden zijn uiteindelijk eindig, wat betekent dat we deze kostbare grondstof spaarzaam moeten gebruiken. Dit is vooral belangrijk gezien het feit dat het verbranden van fossiele brandstoffen schadelijk is voor het klimaat en de vervuiling van de oceanen met plastic afval. Daarom is het zo duurzaam en verantwoord mogelijk gebruiken van deze Steen der Wijzen, zodat we er nog lang gebruik van kunnen blijven maken, ongetwijfeld een van de meest dringende taken van onze tijd.
Aardolie is een uiterst waardevolle grondstof waarvan de substantie op talloze manieren kan worden verwerkt. Benzine, stookolie en smeermiddelen zijn de eerste dingen die in ons opkomen. Bovendien is aardolie de basis voor veel chemische producten, waaronder farmaceutische producten. En natuurlijk vormt aardolie de basis voor kunststoffen, het meest gebruikte materiaal van onze tijd. In dit opzicht lijkt olie, ondanks zijn veelzijdigheid, ons heel vertrouwd. Maar we weten meestal maar weinig over de oorsprong ervan.
We weten wellicht dat er grote oliereserves zijn in de VS of in Arabië. Maar dat we hier ook olie in de grond hebben, is grotendeels onbekend. Toegegeven, de oliereserves van de regio Emsland zijn nauwelijks te vergelijken met die in Texas, maar ze zijn zeker niet onbeduidend: ze zijn immers de meest productieve op het hele Duitse vasteland! De vraag is echter: hoe zijn ze daar terechtgekomen?
De gesteentelagen onder onze voeten vertellen een verhaal dat miljoenen jaren teruggaat. Grote delen van wat nu Noord-Duitsland is, lagen ooit onder water in een oerzee. Kleine organismen, plankton genaamd, leefden erin. Zodra ze stierven, zonken ze naar de diepte. Gedurende honderdduizenden jaren hoopte dit materiaal zich daar op. Bij gebrek aan zuurstof ontleedde het niet, maar transformeerde het in de loop der tijd in olieachtige koolwaterstofverbindingen. Lang nadat de oerzee, op de bodem waarvan ze waren gevormd, was verdwenen, sijpelden deze verbindingen in zandsteenlagen die ooit een strand waren waar dinosaurussen rondzwierven. Ondoordringbare kleilagen erboven blokkeerden verdere opstijging, waardoor onze oliereserves diep onder de grond begraven blijven.
Na veelbelovende eerste ontdekkingen werd de zoektocht naar olie in de regio Emsland begin jaren veertig geïntensiveerd. Op een diepte van 1500 meter werd olie aangetroffen. De industriële productie is sinds 1949 van start gegaan, waardoor de afhankelijkheid van Duitse olie-import sindsdien is afgenomen.
Zoals alle magie heeft ook onze Steen der Wijzen een duistere kant. Alle olievoorraden zijn uiteindelijk eindig, wat betekent dat we deze kostbare grondstof spaarzaam moeten gebruiken. Dit is vooral belangrijk gezien het feit dat het verbranden van fossiele brandstoffen schadelijk is voor het klimaat en de vervuiling van de oceanen met plastic afval. Daarom is het zo duurzaam en verantwoord mogelijk gebruiken van deze Steen der Wijzen, zodat we er nog lang gebruik van kunnen blijven maken, ongetwijfeld een van de meest dringende taken van onze tijd.
Gut zu wissen
auteur
Internationaal natuurpark Bourtanger Moor-Veenland
Bestelling lager 1D-49716 MeppenOrganisatie
Int. Natuurpark Bourtanger Moor - Veenland eV
Bestelling lager 149716 Meppen




