WTM013 - Beheerders van dierenlandschappen

In de afgelopen 200 jaar zijn uitgestrekte heidegebieden in Noord-Duitsland drooggelegd. Naarmate de bevolking vele malen toenam, was het van cruciaal belang om mogelijkheden voor interne kolonisatie te creëren. Heidegebieden werden omgevormd tot akkerland.

Pas in de afgelopen decennia is het besef gegroeid dat veengebieden ook zeer gespecialiseerde habitats zijn voor veel zeldzame of bedreigde diersoorten. Bovendien groeit het besef dat veengebieden een cruciale rol spelen in de klimaatbescherming. Een levend veengebied slaat aanzienlijk meer koolstof op dan een vergelijkbaar bosgebied. Een drooggelegd veengebied produceert daarentegen zelfs CO2, omdat al het materiaal, zoals veen of hout, dat in het natte veengebied was opgeslagen, nu ontbindt en in de atmosfeer terechtkomt. Het is daarom essentieel om de resterende veengebieden strikt te beschermen en geschikte gebieden opnieuw te vernatten.  

Renaturatie betekent echter niet simpelweg het opstuwen van regenwater in het veen en vervolgens denken dat de essentiële taak volbracht is. Om een ​​veen echt nieuw leven in te blazen, is het noodzakelijk om het evenwicht tussen fauna en flora te herstellen. 

En dat is precies waar onze viervoetige tuinmannen in beeld komen!
Hier op het Dalum-Wietmarsch-veen worden veenschapen en geiten gehouden. De veenschapen zijn bijzonder klein en daardoor licht, waardoor ze niet snel wegzakken, zelfs niet in zachte grond. Bovendien zijn hun hoeven relatief goed aangepast aan het vochtige terrein. Ze grazen op grassen en kruiden, zoals purpergras, dat goed gedijt in de natte omgeving en zo planten verdringt die essentieel zijn voor de renaturatie van het hoogveen.

Bovendien kenmerken de geiten, die afstammen van een Nederlands ras, zich door hun geringe eisen en hun vermogen om zelfs in kniehoog, koel water te overleven. Ze eten graag jonge, pas gegroeide bomen of hun scheuten. Dit houdt de populatie van de donzige berk in toom, wat vooral belangrijk is omdat deze bomen veel water aan het heidegebied onttrekken.

Bovendien dragen de dieren, door de vegetatie kort te houden, bij aan het behoud van veel bedreigde vogelsoorten. Dit geldt met name voor weidevogels die op de grond nestelen en niet graag in de schaduw van hoge bomen nestelen.

Sinds 2010 verhuurt de Rijksdienst voor Veengebieden het aangewezen weidegebied aan een herder. Aanvankelijk ging het om 380 hectare. Het huidige totaal bedraagt ​​al 1200 hectare. Dat is een gebied ter grootte van meer dan 1500 voetbalvelden, dat nu wordt beheerd door onze viervoetige beschermers van het landschap!